Copyright 2012 Tue, 07 Feb 2012 02:20:08 +0100 Tue, 07 Feb 2012 02:20:08 +0100 http://www.vsarch.eu Van Sambeek Architects nl-nl Het plan van West 8 voor de uitbreidingswijk Borneo-Sporenburg in het Amsterdamse Oostelijk Havengebied is bepaald door de massa van de bebouwing en de openingen daarin. De bouwblokken bestaan uit lineaire reeksen woningen die worden beeindigd door koppen die in richting en ori&#48052;atie afwijken van die reeksen. De koppen vormen de enige doorbrekingen van de homogene neutraliteit van Sporenburg. Alle koppen horen bij elkaar, al verschillen ze in omvang en scheefte. Ze voegen zich in de massa van drie lagen, maar niet in het systeem. Ze introduceren een ander type - het huis met een eigen stoep - en zijn uitgewerkt volgens een eigen logica, die voortkomt uit de situering en de scheve lijnen. In de koppen is niet de massa maar de ruimte voorop gesteld. Deze ruimte is ontstaan doordat de koppen wegdraaien van de lange stroken. Het is in twee opzichten een tussenruimte: tussen strook en kop, maar ook tussen de openbare straat en de priv&#39794;uimte van de woning. Deze tussenruimte, bestemd voor collectief gebruik, is zichtbaar vanaf de straat maar door een hek ervan afgesloten. Tegelijkertijd vormt zij onderdeel van het uitzicht van de woningen, en filtert het priv&#39797;itzicht op de straat en het water. http://www.vsarch.eu/project/1/Sporenburg30 woningeninfo@vsarch.euWed, 12 Sep 2007 23:39:06 +0200http://www.vsarch.eu/project/1/Sporenburg Voor een nieuwe wijk in Helmond, naar een stedenbouwkundig plan van Soeters Van Eldonk Ponec, is een woongebouw ontworpen dat de entree vormt tot twee woongebouwen daarachter en tevens de ingang van de gemeenschappelijke parkeergarage bevat. Het gebouw ligt in het water en presenteert zich als een alzijdig object uit een stuk, waar gaten in gehakt zijn. De plattegronden, met drie of vier woningen per verdieping, zijn steeds per twee lagen hetzelfde georganiseerd en hebben per twee lagen een andere ori&#48052;atie, wat bijdraagt aan de alzijdigheid van de figuur. Het blok is bekleed met aluminium shingles die een patroon vormen van vijf banden in vier verschillende hoogtematen dat zich per verdieping herhaalt. De ramen vormen een tweede serie, waarbij een staand raam, twee liggende en vier vierkante ramen van verschillende maten in wisselende configuraties voorkomen. Daarnaast worden de gevels doorbroken door de rechthoekige en L-vormige loggia’s en serres. Deze ongebruikelijke buitenruimten, die soms dubbelhoog of dubbelbreed zijn en dan doorlopen voor een andere woning langs, dragen bij aan het bijzondere karakter van de woningen. Die exclusiviteit wordt onderstreept door de gouden kleur van de gevels die het gebouw de verschijningsvorm van een prima-donna geven.http://www.vsarch.eu/project/2/SuytkadeWoontoren met 34 appartementeninfo@vsarch.euMon, 09 Apr 2007 14:22:40 +0200http://www.vsarch.eu/project/2/Suytkade Het woongebouw 100 x 100 is gesitueerd op de hoek van het Chass&eacute;park in Breda. Door zijn grote omvang kan het vierkante blok zich meten met de andere gebouwen in het park. De hoogte van het gebouw is juist beperkt tot twee lagen zodat een overgang wordt gecre&euml;erd naar de kleinschalige bebouwing tegenover het park. Het blok is opgebouwd uit twee dubbele rijen van patiowoningen. Deze woningen hebben een even grote kavel en zijn samengesteld uit dezelfde elementen die in verschillende configuraties geordend zijn, met steeds op dezelfde plaats de patio. In totaal levert dat twaalf varianten. Wat verschilt, is de positie van de keuken op de bel-etage, de positie van de trappen naar de kelder en de bovenverdieping en de positie van de badkamers (een of twee per woning) en de dakterrassen op de bovenverdieping. Deze elementen vormen series met elk een eigen patroon, die samen weer het blok vormen. Ook de gevels, van hout en natuursteen vormen een serie. De gevels zijn per woning verschillend ingedeeld met ramen, open en gesloten delen. Voor de gevel staat weer een houten schuifpui, zodat binnen de serie wisselende figuren kunnen ontstaan.http://www.vsarch.eu/project/3/Chass&#36864;64 parkvilla's en garageinfo@vsarch.euMon, 09 Apr 2007 14:22:40 +0200http://www.vsarch.eu/project/3/Chass&#36864; De opgave voor dit woongebouw op Het Funen in Amsterdam was om een ‘hidden delight’ te maken, een blok dat uniek is in de positie ten opzichte van de omringende hoogbouw en de andere lagere blokken, en exclusief in de ruimtelijkheid en ori&#48052;atie van de woningen. De oplossing is een unieke figuur die tien keer herhaald wordt; het gebouw bestaat uit tien dezelfde woningen, die paarsgewijs complementair zijn en tegengesteld in elkaar grijpen. Samen vormen zij een rechthoekig blok, omgeven door een homogene gevel. De woningen zijn 27 meter lang en verspringen in de breedte van drie naar twee, naar vier naar drie meter. In en langs de nissen zijn de trappen – twee per woning - boven elkaar gesitueerd. Daklichten boven deze stijgpunten en ernaast laten het licht tot diep in de langgerekte ruimte binnendringen en geven daaraan een verticaal ruimtelijk tegenwicht. Tussen de beslotenheid van het interieur en de openheid van het exterieur is een maximaal contrast. De gevels bestaan geheel uit glazen taatsdeuren die zicht bieden op het park tussen de blokken. Doordat de woningen zich aan twee zijden openen is er geen sprake van een voor- of achterkant.http://www.vsarch.eu/project/4/Het-Funen10 woningeninfo@vsarch.euMon, 09 Apr 2007 14:22:40 +0200http://www.vsarch.eu/project/4/Het-Funen De oplossing voor de gevraagde verdichting binnen de transformatie van een zone aan de zuidkant van de Rotterdamse tuinstad Pendrecht is gevonden in het oorspronkelijk plan van Lotte Stam-Beese uit de jaren vijftig. Daar zat een opeenvolging in van bouwhoogten van 2, 3, 3,5 en 4,5 verdiepingen. Een deel van de bebouwing blijft gehandhaafd, een deel wordt vervangen door nieuwe blokken die hoger zijn maar binnen de bestaande rooilijnen vallen en zich daarmee voegen in de karakteristieke orthogonale orde van Pendrecht. Door op de koppen er twee of drie lagen op te zetten is de opeenvolging versterkt en is een grotere verscheidenheid ontstaan met nieuwe reeksen en ritmes van 3, 3,5, 4, 4,5 6,5 en 7 lagen. Daarin ontbreekt nog altijd een dominante; de neutrale orde van het oorspronkelijke plan is instandgehouden. Ook het evenwicht tussen gebouw en groen is gehandhaafd, terwijl het verdwenen onderscheid tussen verkeersstraat en speelstraat is hersteld. Wat parkeerhoven waren zijn nu de entrees tot de halfverdiepte parkeergarages. Daarnaast is binnen het plan plaats gemaakt voor een nieuwe toren. Ook voor de situering van dit gebouw bood het plan van Stam-Beese een logisch aanknopingspunt. Het gebouw staat op het kruispunt van de assen in het centrum van de wijk, op het punt waar alle bijzondere elementen samenkomen: Plein 1953, het water en het groen.http://www.vsarch.eu/project/5/PendrechtVerkavelingsstudie Transformatiezoneinfo@vsarch.euMon, 09 Apr 2007 14:22:40 +0200http://www.vsarch.eu/project/5/Pendrecht De woningen zijn ontworpen als een lang gebouw in een lange en smalle negentiende-eeuwse straat. In een door de stadsvernieuwing gefragmenteerde omgeving, doet het de stedelijke orde van weleer herleven. Het gebouw heeft een centrale entree, portieken en galerijen en wordt aan weerszijden duidelijk be&#47726;digd. Het kent echter ook een pandsgewijze verdeling, met boven elkaar twee maisonnettes, en daarbovenop een appartement met een groot priv&#39796;erras. De geleding van de voorgevel in zowel de horizontale als de verticale richting maakt die dualiteit zichtbaar; het is daardoor in wisselend perspectief een onderdeel van de straatwand, een gebouw en een aaneenschakeling van panden. De negentiende-eeuwse architectuur en stedenbouw vormden eveneens het uitgangspunt voor de ontwikkeling van de woningtypologie van de onderste maisonnette. Het gebruikelijke winkelpand met daarachter en boven een woning is getransformeerd. De keuken is aan de straatzijde gesitueerd, met de eettafel aan het raam: een gevelopening met het formaat van een etalage. De rest van het wonen, aan de tuinzijde en op de verdieping, heeft meer een priv&#39787;arakter gekregen. Bij de maisonnettes daarboven, die ontsloten worden vanaf de galerij, is de plattegrond omgedraaid, terwijl de appartementen in de breedte georganiseerd zijn over twee en een halve beuk.http://www.vsarch.eu/project/6/Oosterparkstraat8 woningen, 32 appartementeninfo@vsarch.euMon, 09 Apr 2007 14:22:40 +0200http://www.vsarch.eu/project/6/Oosterparkstraat De straatwand tegenover het Oosterpark in Amsterdam is ongeveer een eeuw geleden ontwikkeld en bestaat uit een aaneenschakeling van afzonderlijke enkele en dubbele panden: een reeks van ‘eenlingen’ en ‘tweelingen’. Het project is opgevat als twee ‘tweelingen’ die de wand opnieuw completeren. Onderling verschillen de tweelingen subtiel van elkaar door de keuze voor twee verschillende kleuren baksteen voor de gevels. In de gevelindeling zijn de karakteristieken van de straatwand geabsorbeerd in een geabstraheerde vorm, waardoor het project er een vanzelfsprekend onderdeel van is geworden, zonder er onzichtbaar in te verdwijnen. Het type baksteen, het metselverband en de dubbelhoge gevelopeningen geven de panden een sterke, eigen identiteit. Ook in typologie is aangesloten op de straatwand, die bestaat uit dubbele beneden- en dubbele bovenwoningen die ontsloten worden vanuit portieken. Deze typologie keert terug in de benedenwoningen van het project. De verticale organisatie van deze woningen wordt benadrukt door de vides aan de voorzijde. Voor de bovenwoningen zijn voor deze buurt ongebruikelijke dubbelbrede, loftachtige appartementen ge&#64436;roduceerd. Om het project rendabel te maken is een vijfde verdieping toegevoegd.http://www.vsarch.eu/project/7/Oosterpark6 appartementen, 4 woningeninfo@vsarch.euMon, 09 Apr 2007 14:22:40 +0200http://www.vsarch.eu/project/7/Oosterpark Woongebouw 6A vormt een geheel met blok 6 van OMA, dat ook het stedenbouwkundig ontwerp voor Almere Stad maakte. De gebouwen hebben een gelijke hoogte en breedte en onderin eenzelfde programma. Onder het maaiveld, waar ze fysiek met elkaar verbonden zijn, zijn een parkeergarage en een supermarkt gesitueerd en op de begane grond winkels. Maar 6A staat ook op zichzelf. Als het ware afgesneden van blok 6, maakt zich los en draait weg naar het water, aan de andere zijde. Ook programmatisch staat het op zichzelf. Boven de winkels ligt een woonprogramma, dat in schaal en functie volkomen anders is dan de bioscoop in blok 6 en het tegenover gelegen theater aan het water. Deze programmatische tegenstelling was aanleiding voor de specifieke vormgeving van de huid van het gebouw. De lange gevel aan de zijde van de bioscoop is voorzien van verticaal scharnierende panelen, die de bewoners naar eigen believen geheel of gedeeltelijk kunnen openen en waarmee de gevel geheel kan worden afgesloten. Aan de zonzijde zijn de luiken vervangen door vaste zonwerende delen en gevelpanelen en glazen borstweringen. De luiken maken een scheiding mogelijk tussen het publieke uitgaansleven en het priv&#39788;even in de woningen. Ze leveren veranderlijke patronen op van open en gesloten delen, transparantie en ondoorzichtigheid. Tegelijkertijd geven zij aan blok 6A een eenheid, waardoor het een presentie tussen de twee grote gebouwen verkrijgt.http://www.vsarch.eu/project/8/Almere-6A45 appartementen en commerciele ruimteninfo@vsarch.euMon, 09 Apr 2007 14:22:40 +0200http://www.vsarch.eu/project/8/Almere-6A In een oogopslag is te zien dat de bruggen van de Amsterdamse uitbreidingswijk IJburg bij elkaar horen. Ze zijn gemaakt uit dezelfde materialen - baksteen en stalen vakwerkspanten met steeds eenzelfde boog – en vertonen een gelijkenis in de opbouw die wordt bepaald door de series spanten, de kades en de aanlandingen. Alle bruggen maken daardoor een vergelijkbare sprong over het water, ongeacht de breedte daarvan. Als het water breder is dan de sprong, worden de aanlandingen langer, als het water smaller is dan de sprong, is het vakwerkspant beperkt tot een kleiner segment van de boog. Hoeveel spanten er parallel naast elkaar liggen, wordt bepaald door de gewenste breedte van het brugdek. De leuningen en brugdekken hechten zich aan weerszijden doordat ze doorlopen en opgenomen worden in de omgeving: de kades, de waterstoepen of een park. Tezamen leveren de verschillende vorm van spanten, kade en aanlandingen een voor elke brug een specifieke configuratie en een specifiek beeld op. Tegelijkertijd brengt deze familie van stevige bruggen samenhang op het niveau van de wijk.http://www.vsarch.eu/project/9/Bruggen14 Bruggeninfo@vsarch.euMon, 09 Apr 2007 14:22:40 +0200http://www.vsarch.eu/project/9/Bruggen Het Ciboga-gebied aan de rand van de Groningse binnenstad is opgebouwd uit ‘schotsen’, die elk uitdrukkelijk een andere figuur zijn en met elkaar een gebied zonder straten vormen dat totaal anders is dan de stad eromheen. Schotsen 3, 4 en 5 hebben alledrie een verschillende vorm en ander materiaalgebruik waardoor het karakter van de opeenvolgende tussenruimten steeds verandert. Schots 3 fungeert als een verdeelpunt door zijn afgeronde vorm en is bekleed met hout; schots 4 is gevouwen rond de bestaande bebouwing en vormt samen met het tegenovergelegen gebouw een poort naar de stad. Schots 5 is een vrijstaand blok met een gekartelde vorm waarvan de gevels in blauw pre-beton afgewerkt zijn. De gevel van schots 4 is opgebouwd uit glas en staal. De symmetrische constante is het diepliggende raam; de asymmetrische constante wordt gevormd door de roestvrijstalen platen eromheen, die per huis hetzelfde patroon volgen en worden afgewisseld met glazen gevelelementen. In schotsen 3 en 5 ontstaat een nieuw soort ruimte. De woningen in schots 3 liggen rond een begroeide heuvel die de privacy op de onderste verdiepingen waarborgt. Schots 5 heeft een gemeenschappelijke binnenplaats, waaromheen woningen liggen die op de begane grond patio’s hebben en op de bovenste verdieping dakterrassen.http://www.vsarch.eu/project/10/CiBoGa113 woningeninfo@vsarch.euMon, 09 Apr 2007 14:22:40 +0200http://www.vsarch.eu/project/10/CiBoGa Het woningbouwproject is opgebouwd als een rechthoekig veld van &#39534; laag dat een reeks opeenvolgende bewerkingen heeft ondergaan, die elk een eigen ruimtelijke werking hebben. Het veld is allereerst onderverdeeld in zes blokken van ieder twaalf woningen. De blokken zijn als het ware ingesnoerd, zodat in de breedte verlopende binnenstraten zijn ontstaan. Vervolgens is bij alle woningen de buitenruimte op het zuiden van de kavel gesitueerd. Hierdoor, en door de woningen aan de binnenstraten een verdieping te geven, is aan de noordzijde van elk blok een volledig ander type patiowoning ontstaan dan aan de zuidzijde. Door deze asymmetrie verschillen ook de tegenover elkaar gelegen straatgevels wezenlijk van elkaar. De zuidgevels worden ritmisch onderbroken door het hekwerk dat de patio’s van de binnenstraat scheidt, terwijl de noordgevels als &#39534; geknikt vlak doorlopen. Het in de binnen- en buitengevels doorlopende gele metselwerk en de bestrating in dezelfde kleur geven het veld tegelijkertijd een homogeen karakter. De serie bewerkingen leidt ertoe dat elke woning binnen een blok anders is. De constante factor is de balans en de gradiele overgang tussen uitzicht en beslotenheid, tussen ori&#48052;atie op de buitenwereld en concentratie op de priv&#39799;ereld van de eigen patio.http://www.vsarch.eu/project/11/De-Aker72 patiowoningeninfo@vsarch.euMon, 09 Apr 2007 14:22:40 +0200http://www.vsarch.eu/project/11/De-Aker De 250 meter lange strook met twee woongebouwen in de Haarlemse wijk Zuiderpolder bestaat uit bovenwoningen met een breedte van 21 meter met daaronder telkens drie maisonnettes. De gevels en plattegronden zijn opgebouwd uit uniforme lagen, met elk een eigen ritme. De compositie van de voorgevel wordt bepaald door de verschillende intervallen waarmee de ijle kolommen, de trappen naar de bovenwoningen en de configuratie van grote en kleine openingen zich herhalen. De woningplattegronden zijn van voor naar achter opgebouwd als een opeenvolging van zones, van publiek naar priv&#39840; De colonnade markeert een gebied dat zowel bij de straat als bij de woningen en de dakterrassen hoort, zowel bij de openbare ruimte als bij het gebouw. Het metselwerk geeft het gebouw een enigszins gesloten uitstraling naar deze zijde, terwijl de transparante achtergevel zich opent naar de tuin. In het gebied daartussen loopt over de volle breedte van de woning een lange gang die een systematische opeenvolging van vertrekken verbindt. De gang en de doorzichten van voor tot achter hebben een even belangrijke ordenende werking. Deze twee richtingen houden elkaar in evenwicht zodat er geen strikte ruimtelijke hi&#48289;rchie binnen de woningen bestaat.http://www.vsarch.eu/project/12/Haarlem44 woningeninfo@vsarch.euMon, 09 Apr 2007 14:22:40 +0200http://www.vsarch.eu/project/12/Haarlem Het tweede ontwerp voor het woongebouw 100 x 100, op het Chass&eacute;park in Breda, is een autonoom object. Tegelijkertijd slaat het, vanaf zijn positie op de hoek, een brug tussen de hoge torens in het park en de laagbouw van de aangrenzende stadsrand. Het materiaal voor de gevels, een nachtblauwe geglazuurde baksteen, onderstreept het zelfstandige karakter van het blok en geeft het een exclusieve uitstraling. Het vierkante gebouw is opgebouwd uit twee reeksen woningen met daartussen een verhoogde tuin, een binnenwereld die in sfeer, materiaal en kleur met de donkere huid contrasteert. De grote toegangspoorten tot de tuin zijn bedrukt met patronen van de moerbeibomen die er groeien. Er zijn drie typen woningen; in het midden liggen ze tuin aan tuin tegenover elkaar, op de koppen zijn er aan de stadszijde compacte en aan de waterzijde extra grote woningen met dubbelhoge serres. Sommige woningen hebben een extra serrekamer op het dak. Deze ruimten zijn steeds in een andere richting gedraaid zodat zij een eigen uitzicht hebben. Door de plattegronden zo nu en dan te spiegelen verandert ook het ritme van de gevelopeningen &ndash; grote vaste ramen en houten luiken &ndash; subtiel zodat de formeel opgezette gevel iets achteloos krijgt.http://www.vsarch.eu/project/13/100x100-Chass&#36864;66 parkwoningen en garageinfo@vsarch.euWed, 07 May 2008 17:37:36 +0200http://www.vsarch.eu/project/13/100x100-Chass&#36864; In de kantooruitbreiding van het achttiende-eeuwse monument op de hoek van de Rapenburgerstraat en de Muiderstaat in Amsterdam is het nieuwe niet horig aan het oude; het monument is evenmin gereduceerd tot het representatieve gezicht van de nieuwbouw. Oud en nieuw zijn gelijkwaardig. Doordat de nieuwbouw het monument letterlijk omvat, vormen zij samen een object rond een verhoogde binnenplaats. Dit object kan zich meten met de twee grote objecten die de overburen zijn, de synagoge en de Film- en Televisieacademie van Koen van Velsen. De gevels van oud- en nieuwbouw staan koud tegen elkaar aan, zonder een gelijkenis in vorm of opbouw. Toch is er een verband. De nieuwe gevel heeft net als de oude een grote mate van transparantie. Voor de doorlopende glazen gevel is een patroon van elementen met keramische lamellen aangebracht, die samenbindend werken en die voor een vergelijkbare filtering van het licht zorgen als de in kleine ruiten onderverdeelde ramen van het monument.http://www.vsarch.eu/project/14/MuiderstraatKantoorgebouwinfo@vsarch.euMon, 09 Apr 2007 14:22:40 +0200http://www.vsarch.eu/project/14/Muiderstraat Het woongebouw ligt aan de rand van het Chass&#39969;rk in Breda, een voormalige kazerneterrein waarvoor OMA het stedenbouwkundig plan heeft gemaakt. Het neemt een positie in tussen de oude en de nieuwe stad. Het gebouw voltooit een incompleet stadsblok, rekening houdend met de bestaande hoogtes en in de voortzetting van de muur. Gelijktijdig maakt het zich los, houdt het afstand van de oude stad en richt het zich op het terrein. Het oude en nieuwe deel vormen samen een geheel dat meedoet met de bebouwing op het Chass&#40229;rrein, die bestaat uit vrijstaande gebouwen met allemaal verschillen in omvang, hoogte, kleur en materiaal. Anticiperend op die situatie zijn de gevels ontworpen als vier voorzijden. De differentiatie van de gevels ontstaat vanuit de plattegronden, die georganiseerd zijn in een split-level. De ruimten aan de lange gevel met de entrees en dakterrassen staan direct in contact met de straat en krijgen allure door de anderhalve verdiepingshoogte. Daarachter heeft de woning een meer een besloten karakter door de verhoogde positie ten opzichte van het maaiveld. De kopgevels slaan een brug tussen het verschil in de schaal van de stad enerzijds en het terrein anderzijds. De gevel van de twee woningen aan de stadszijde sluit aan bij de kleinschaligheid van de stedelijke bebouwing, terwijl de grote gevelopeningen in de bijzondere woning achter de andere kopgevel verwijzen naar de gebouwen elders in het park.http://www.vsarch.eu/project/15/Nonnenveld14 stadswoningeninfo@vsarch.euMon, 09 Apr 2007 14:22:40 +0200http://www.vsarch.eu/project/15/Nonnenveld Het gebouw in de binnenstad van Rotterdam, een na de Tweede Wereldoorlog wederopgebouwde omgeving, heeft een veelzijdige verhouding met de stad en de stedelijke activiteiten eromheen. Het complexe programma is gevat in een autonoom object dat gelijktijdig met de stad is verweven door de alzijdige ori&#48052;atie en door de stedelijke functies op de begane grond. Boven deze plint liggen appartementen en glazen villa’s die ruimtelijk het meest bijzonder zijn en die bovendien een wijds uitzicht hebben op de stad en op de bamboetuin die het gebouw doorsnijdt. Deze 25 meter hoge tuin en de even hoge binnenstraat vormen samen een kruis en zijn de dragers van het plan. Zij bepalen de twee richtingen in het gebouw, die voortkomen uit de hoofdrichtingen in het gebied. Als figuur heeft het gebouw een evenwaardige verstandhouding met de naastgelegen Laurenskerk, die een belangrijke, maar niet de enige referentie is. Ook de hoogte van de omringende bebouwing heeft een bepalende rol gespeeld; de hoofdstructuur van het gebouw is gebaseerd op de opeenvolgende morfologische lagen en bouwhoogten die de historische stad, de naoorlogse stad en de toekomstige stad kenmerken.http://www.vsarch.eu/project/16/Ichthus34 stadswoningen, 116 appartementen, commerci&#47909; ruimten en garageinfo@vsarch.euMon, 09 Apr 2007 14:22:40 +0200http://www.vsarch.eu/project/16/Ichthus Het woongebouw ligt aan de rand van een nieuwbouwwijk in Bergen op Zoom, aan de Westerschelde. Het is een autonoom onderdeel van een strook waar drie architecten aan hebben gewerkt. Het frontale gebouw aan het water dat in het stedenbouwkundig plan was voorgeschreven, is uit elkaar getrokken zodat een gebouw is ontstaan met verschillende ori&#48052;aties en een sterke horizontale geleding. De gemetselde plint, dakrand en banden geveldelen voor de vloeren binden het verder volledig transparante volume dat op kop bijna oplost. Het gebouw is opgebouwd uit zes lagen. De onderlinge verschillen in de positie, de richting en de indeling van de plattegronden verlenen elke woning een zekere exclusiviteit. De meest bijzondere woning is op elke verdieping gesitueerd op de kop van het gebouw: een transparant serrehuis dat optimaal profiteert van water en uitzicht. De variatie en de flexibiliteit in het gebruik van de ruimten wordt zichtbaar door de verspringende positie van de glazen balustrades voor de verdiepingshoge glazen schuifpuien.http://www.vsarch.eu/project/17/Waterfront24 appartementen en garageinfo@vsarch.euMon, 07 May 2007 20:12:45 +0200http://www.vsarch.eu/project/17/Waterfront Blok 34 maakt onderdeel uit van het stedenbouwkundig raster van de Amsterdamse uitbreidingswijk IJburg. De positie van het blok binnen dit raster is ongewoon; het staat op een hoek, waar het aan twee zijden door water en aan twee zijden door wegen wordt omgeven. Door deze ingeklemde situatie is de kavel bovendien slechts 23 meter breed - smaller dan de normale blokken in het raster. Door de uitgesproken ligging is blok 34 niet opgevat als randbebouwing met een open gebied aan het water, maar als een massief gebouw dat zich uitstrekt over de volle diepte van de kavel. De vier verschillende hoogtes van het blok komen voort uit de in de in het stedenbouwkundig plan voorgeschreven percentages hoog- en laagbouw. De maximale bouwhoogten en de gewenste ori&#48052;atie van de woningen op zowel de stad als het water hebben geresulteerd in een zo groot mogelijk volume met een sculpturaal silhouet. Een bakstenen buitengevel met een raster van vierkante ramen omhult deze markante figuur rondom als een neutrale huid. De neutraliteit wordt doorbroken door de naar buiten draaiende ramen, die bijdragen aan een rijkdom aan woningen, vari&#48293;nd van woon-werkappartementen aan de straat, loftachtige appartementen op de verdiepingen, voorzien van loggia’s, terrassen of serres, tot een tweetal dubbelhoge penthouses op de 6e verdieping.http://www.vsarch.eu/project/18/Blok-3442 appartementen en garageinfo@vsarch.euSat, 26 May 2007 15:10:57 +0200http://www.vsarch.eu/project/18/Blok-34 Het Leeuwenhoekcluster in de 19e-eeuwse Swammerdambuurt bestaat uit achttien gezinswoningen op drie verschillende locaties. Door de positie en de autonomie van de drie figuren is, in de gefragmenteerde omgeving met nieuwbouw en renovatie uit diverse perioden, een nieuwe samenhang gecre&#47474;d. Deze samenhang is voelbaar op architectonisch, stedenbouwkundig en landschappelijk niveau. Het ontwerp keert niet alleen de situatie binnen het blok rond de Leeuwenhoekstraat om, waardoor de achterzijde in een ruimte met het karakter van een hof is veranderd, maar heeft impact tot ver daaromheen. De typologie van de woningen sluit aan op de in deze buurt veel voorkomende stapeling van een beneden- en bovenwoning die beiden hun voordeur aan de straat hebben. Naast de voordeur van de benedenwoning bevindt zich een grote glazen pui, gevat in een hardstenen kader. De drie verdiepingen daarboven hebben, in overeenstemming met de buurpanden, elk drie hoge ramen op gelijke afstand van elkaar en de gevels worden be&#47726;digd met een geabstraheerde kroonlijst van aluminium. Het gebruik van paarse baksteen met metselwerk in tegelverband benadrukt de eigen identiteit van de drie blokken; de bestaande stad is aangeheeld zonder te vervallen in een herhaling van hetgeen al bestaat.http://www.vsarch.eu/project/19/Leeuwenhoek19 woningeninfo@vsarch.euSat, 26 May 2007 15:16:57 +0200http://www.vsarch.eu/project/19/Leeuwenhoek De Stramanweg vormt, komend vanaf de Bijlmermeer, de toegang tot het centrumgebied van Amsterdam Zuid-Oost, en omgekeerd vanaf de Arena de oprijlaan naar de Bijlmer. De drie woonblokken staan in een reeks van vijf aan deze doorgaande weg. De gebouwen hebben geen voor-, zij- of achtergevels, maar een doorlopende omhulling die per blok en per gevel anders is. Daardoor zijn de gebouwen niet identiek, maar vormen ze een serie verwante objecten. De gevels zijn opgebouwd uit drie elkaar overlappende patronen: de Franse balkons met grote openslaande deuren, de verdiepingshoge puien en de muurvlakken van mat of glanzend zwart metselwerk met kleine vierkante ramen. Door de verschillen in grootte, uitzicht en lichtinval verkrijgen de woningen hun uniciteit. Horizontale stalen banden geleden het gebouw in de verticale richting. De onder de blokken doorlopende plint met bergingen en parkeergarages is uitgevoerd in matglazen gevelelementen die ’s avonds aangelicht worden. De plattegronden zijn georganiseerd in zones, waardoor het mogelijk was tot laat in het ontwerpproces flexibel om te gaan met het aantal en de grootte van de appartementen. Deze zijn gegroepeerd rond een rechthoekige hal met lift en trappen. Daaromheen ligt eerst een zone met serviceruimten en vervolgens de zone met verblijfsruimten aan de gevel.http://www.vsarch.eu/project/20/Stramanweg3 woontorens met 171 appartementen en garagesinfo@vsarch.euSat, 26 May 2007 15:17:37 +0200http://www.vsarch.eu/project/20/Stramanweg Het appartementengebouw is onderdeel van het plan Waterrijk in Woerden. Het is gesitueerd aan een belangrijke hoofdentree die de nieuwe eilanden verbindt met de bestaande villawijk. Binnen het stedenbouwkundig plan fungeert het door zijn positie, hoogte en omvang als een ori&euml;ntatiepunt. De omgeving en het programma, een combinatie van huur- en koopwoningen en collectieve voorzieningen (biljartruimte, muziekkamer, daktuin, dakterras en vissteiger) hebben de rechthoekige massa gevormd tot een unieke figuur. Vanuit het water, dat het aan twee zijden begrenst, rijst het gebouw massief op. In de richting van de drukke weg op de kop loopt het af, zodat het in hoogte aansluit op de omliggende bebouwing. Door het getrapte verloop ontstaat er ruimte voor terrassen die maximaal profiteren van de zon en het vrije uitzicht. Van binnen en aan de straatzijde is de massa uitgehold door de collectieve functies: de verkeersruimten en de gemeenschappelijke buitenruimten. Via deze continu doorlopende ruimte dringt daglicht diep het gebouw binnen en worden interieur en exterieur fysiek met elkaar verbonden. Vanaf de straat enerzijds en de waterkant anderzijds, is het mogelijk via de lage, brede entrees dwars door het gebouw heen te kijken. Haaks op deze richting ontvouwt zich een hoog atrium van waaruit lift en trappen de galerijen, de daktuin en het dakterras ontsluiten. <br />De open ruimte volgt vervolgens de contouren van het dak naar beneden om uit te monden in de inrit naar de parkeergarage en de panoramische gemeenschappelijke ruimte van de woongroep daarboven. Parallel aan de terrassen lopen de twee lange vluchttrappen naar beneden. Rond deze binnenruimte zijn de woningen georganiseerd, met de badkamers en keukens aan de galerij en de verblijfsruimten aan de buitengevel. Het doorlopende patroon dat in twee verschillende kleuren baksteen en relief is gemetseld, bindt de gevels tot een geheel en benadrukt de uniciteit van het gebouw. De diepe neggen van de grote gevelopeningen met Franse balkons zorgen voor een verdere verfijning van deze textuur. Aan de waterzijde is bovendien een patroon van stalen kappen rond de gevelopeningen aangebracht, een derde reli&euml;f dat de grote schaal van deze gevel doorbreekt.http://www.vsarch.eu/project/21/Waterrijk78 appartementen, voorzieningen en garageinfo@vsarch.euFri, 21 Sep 2007 20:27:25 +0200http://www.vsarch.eu/project/21/Waterrijk In het stedenbouwkundig plan van Frits van Dongen voor Het Funen Amsterdam, was dit woongebouw omschreven als een &lsquo;hidden delight&rsquo;, een blok dat een unieke positie inneemt ten opzichte van de omringende hoogbouw en de andere lagere blokken doordat het zich presenteert als een exclusieve figuur. Daartoe is de vierkante massa gemodelleerd tot een autonoom, alzijdig volume; zij is aan twee zijden symmetrisch afgeschuind en wordt parallel aan de schuine richting doorsneden, zodat een binnenstraat ontstaat van waaruit de tien woningen worden ontsloten. Door de verschillende ori&euml;ntaties van de vlakken en het gat in het dak waar de zon doorheen draait, valt het licht op een steeds wisselende manier op de gevels en in de ruimten daarachter. Het contrast tussen de interioriteit van het blok en de groene ruimte daaromheen wordt versterkt door de woningen iets boven het maaiveld op te tillen, zodat zij over het landschap uitkijken, en door het verschil tussen de houten binnengevels met verticale raamopeningen en de in een doorlopend zwart-wit patroon gemetselde buitengevels met Franse balkons en grote schuifpuien. De woningen strekken zich uit tussen deze twee werelden, met de keuken en de slaapkamers aan de binnenzijde en de leefruimten en het terras op de bovenste verdieping aan de buitenzijde.http://www.vsarch.eu/project/22/Het-Funen,-Hidden-Delight10 stadswoningeninfo@vsarch.euFri, 21 Sep 2007 20:28:05 +0200http://www.vsarch.eu/project/22/Het-Funen,-Hidden-Delight Het project is een transformatie van de structuur van Den Haag Zuidwest, dat is gebaseerd op een stedenbouwkundig plan van W.M. Dudok en dat is uitgewerkt door J.H. van den Broek. Het plan neemt de essentie over van deze naoorlogse stedenbouw met gebouwen in een onbegrensde ruimte zonder hi&#48289;rchie. De nieuwe bebouwing is gebaseerd op een grid van 30 x 30 meter. De randbebouwing is daarbinnen opnieuw geintroduceerd en ook de orthogonale ordening in het platte vlak, waarbij horizontale en verticale lijnen elkaar in evenwicht houden, is gehandhaafd. De neutraliteit op stedenbouwkundig niveau zet zich voort in de gevels van de gebouwen, die geen voor- of achterkant hebben, maar alzijdig zijn en rondom worden ontsloten. Vanuit de priv&#38964;uinen is via de collectieve hoven in het middengebied een overgang gecre&#47474;d naar de openbare ruimte en de randbebouwing met de parkeervoorzieningen daaronder. De architectuur is evenals het stedenbouwkundig plan een transformatie van wat er was, waarbij op een aantal cruciale aspecten is vastgehouden aan de oorspronkelijke ordening. De hoogte van de bebouwing is met 13 meter gelijk gebleven evenals het percentage van de gevel dat open is (37%). Doordat de maatvoering rond het raam vastligt, maar de breedte en de hoogte van de woningen vari&#48293;n, zijn de proporties van de ramen variabel en [...] <br />de gevelindelingen binnen de continu&#64805;it van het totaalbeeld verschillend. De vormgeving van de gebouwen draagt bij aan deze ervaring. Aan de buitenzijde markeren bloemtafels de grens tussen het domein van de woning en de straat. De reeksen van bloemtafels en verwante elementen - erkers, balkons, luifels - maken de afzonderlijke configuraties van bouwvolumes herkenbaar. Hierdoor, en doordat de gebouwen rondom afwisselend vanaf de tuin- of aan de stadszijde worden ontsloten, ontstaat de gewenste differentiatie in stedenbouwkundige ruimten en woningtypen. Belangrijk voor het project is ook de verandering van typologie. De oorspronkelijke blokken met portieketagewoningen zijn getransformeerd naar series huizen door er duidelijk deuren en verticale dilataties in te maken. De richting van het metselwerk, dat onderdeel uitmaakt van de prefab gevelelementen, versterkt dit effect. De afmeting van de gevelopeningen in de oorspronkelijke bebouwing is optisch gelijk gebleven, maar fysiek verkleind door een wit betonelement te introduceren. De afwisselende positie van het element ten opzichte van het raam verrijkt het gedifferenti&#47474;de gevelbeeld verder. Ook voor de organisatie van het woonprogramma was de gelijdelijke overgang van het publieke domein naar ruimten met een priv&#38955;arakter bepalend; de keuken ligt steeds aan de straat terwijl de woon- en slaapkamers op de verdiepingen zijn gesitueerd.http://www.vsarch.eu/project/23/Erasmuspark-Architectuur288 woningen, 93 appartementen en garagesinfo@vsarch.euThu, 20 Sep 2007 20:28:14 +0200http://www.vsarch.eu/project/23/Erasmuspark-Architectuur Het project is een transformatie van de structuur van Den Haag Zuidwest, dat is gebaseerd op een stedenbouwkundig plan van W.M. Dudok en dat is uitgewerkt door J.H. van den Broek. In het nieuwe plan voor Veld 17 is de verhouding tussen bebouwd en onbebouwd terrein gelijk aan de oude situatie, maar anders georganiseerd. Het totale vloeroppervlak van de woningen is constant gebleven, maar de woningen zijn groter, zodat de dichtheid is verlaagd van 90 naar 51 woningen per hectare. De bebouwing is orthogonaal geordend, waarbij in het platte vlak horizontalen en verticalen elkaar in evenwicht houden. Daarmee neemt het project de essentie over van de naoorlogse stedenbouw van gebouwen in een onbegrensde ruimte zonder hi&#48289;rchie. Het concept van de Tuinstad is in ere hersteld door het gebied geheel autovrij te maken, met half verdiepte garages onder de bebouwing aan de randen. Ook de architectuur is een transformatie van wat er was, waarbij op een aantal cruciale aspecten is vastgehouden aan de oorspronkelijke ordening. De neutraliteit op stedenbouwkundig niveau zet zich voort in de gevels van de gebouwen, die geen voor- of achterkant hebben, maar alzijdig zijn en rondom worden ontsloten. De hoogte van de bebouwing is met 13 meter gelijk gebleven. <br />Ook het percentage van de gevel dat open is – 37 procent – is onveranderd. Doordat de maatvoering rond het raam vastligt, maar de breedte en de hoogte van de woningen vari&#48293;n, zijn de proporties van de ramen variabel en de gevelindelingen binnen de continu&#64805;it van het totaalbeeld verschillend. Belangrijk voor het project is ook de verandering van typologie. De oorspronkelijke blokken met portieketagewoningen zijn getransformeerd naar series huizen door er duidelijk deuren en verticale dilataties in te maken. De overgang van het publieke domein naar ruimten met een priv&#38955;arakter is gemaakt door de keuken aan de straat te situeren en de slaapkamers en het terras op de verdiepingen. Een uitzonderlijke positie wordt ingenomen door de woontoren, als enige verticale element in het project. De toren introduceert een element tussen Veld 17 en de stad, dat zich zowel verhoudt tot de stad, tot het veld als geheel als tot het plein aan de voet. Dit plein is onderdeel van een reeks van bijzondere plekken binnen het neutrale veld, die zijn bepaald door de posities van de bestaande, monumentale bomen. Op die plekken wordt de hechte relatie tussen maaiveld en gevel die in het hele plan aanwezig is, extra geaccentueerd door het gebruik van speciale materialen voor gevels en bestrating.http://www.vsarch.eu/project/24/Erasmusgaarde-StedenbouwStedenbouwkundig plan, 344 woningen en garagesinfo@vsarch.euTue, 08 May 2007 15:16:52 +0200http://www.vsarch.eu/project/24/Erasmusgaarde-Stedenbouw Het plan voor een gebied in de Kanaalzone in Apeldoorn betreft zowel het stedenbouwkundig ontwerp, de architectonische uitwerking van de verkaveling, als het landschapsontwerp. Door de schaal, vorm en richting van de verkaveling en de typologie en architectuur van de bebouwing neemt het gebied een autonome positie in ten opzichte van de stedelijke ruimte daaromheen. Anderzijds is het daarmee verbonden; de open verkaveling met vrijstaande figuren in het groen is een voortzetting van de omringende parken, terwijl de introductie van twee volumes van vier lagen een relatie legt met de hoge gebouwen in de omgeving. Op elk schaalniveau van het project is deze tegenstelling tussen de exclusiviteit van het geheel en de verscheidenheid daarbinnen, bepalend geweest. De figuren zijn steeds opgebouwd uit zes elementen: de ingesneden blokken die de basis vormen, verticale volumes, horizontale opbouwen, carports en open parkeerplaatsen op het eigen terrein, groene hagen en ritmische reeksen van entreepartijen. De verschillende configuraties van deze onderdelen levert een variatie aan stedenbouwkundige ruimten waarbinnen de verticale volumes optreden als accenten die eveneens een overgangsschaal vormen tussen de lagere blokken en de twee hogere gebouwen. <br />Vervolgens zijn de blokken in de dwarsrichting versneden. De opbouw van de elementen in lange, elkaar overlappende lijnen en de variatie in de snijafstand (6, 71/2, 9 of 12 meter) resulteert in een grote verscheidenheid aan diepe woningen waarvan de patio’s – een grote of twee kleinere per woning – zich, afhankelijk van de breedte, op wisselende posities bevinden. De woningen in de hogere gedeelten wijken van deze ordening af; zij zijn traditioneel over drie lagen georganiseerd en hebben geen patio, maar een gemeenschappelijk pleintje aan de straat. De leefruimten, slaapruimten en dienende ruimten van de patiowoningen zijn op het niveau van het gebied georganiseerd, zodat er met behoud van privacy maximaal geprofiteerd wordt van het uitzicht op het park. Binnen de woning levert deze organisatie een afwisseling op tussen introverte en extroverte ruimten, met slaapkamers rond de patio’s en woonfuncties aan de gevel. Ook in de gevels is de tegenstelling tussen open delen, met horizontale strookramen en grote vensters, en beslotenheid, achter dichte vlakken die soms opengewerkt zijn in een filigrain patroon, aanwezig. Het gebruik van zwarte baksteen en in witte nuances gekeimd metselwerk, glanzende en matte oppervlakken, diffuse en heldere materialen, die geen van allen gebonden zijn aan een bepaald element of geveltype, draagt bij aan de contrastwerking. Binnen dit sobere kleurenpalet fungeren de rode entrees als de bijoux die een outfit completeren.http://www.vsarch.eu/project/25/Kanaalzone-ArchitectuurStedenbouwkundig plan, 72 appartementen en 147 woningeninfo@vsarch.euMon, 09 Apr 2007 14:22:40 +0200http://www.vsarch.eu/project/25/Kanaalzone-Architectuur De essentie van het stedenbouwkundig plan van Jacq. De Brouwer voor de woonwijk Witbrand-Oost in Tilburg is de ruimtelijke reeks van boslandschap, wijk, woning en patio’s. In het ontwerp voor de woningen is deze opeenvolging van buiten- en binnenruimten versterkt. Daardoor is de woning (en de bewoner) niet enkel geori&#48052;eerd op de patio maar is er ook steeds contact met een volgende buitenruimte, de straat, het landschap: ruimten met gradaties van beslotenheid. In contrast met het introverte karakter van de patio wordt het wonen soms expressief aan de buitenzijde en ontstaat een variatie aan straatbeelden. Verder verschillen de woningen van elkaar in breedte en diepte en zijn ze soms compact van vorm en soms uitgestrekt. Het groen, de woonzones en de slaapzones vormen series die zich in verschillende combinaties en configuraties herhalen. Deze series zijn niet alleen bepalend voor het interieur maar ook voor het exterieur: ze leiden tot ritmes in de grote lengte van de blokken.http://www.vsarch.eu/project/26/Witbrant72 woningeninfo@vsarch.euMon, 15 Oct 2007 17:39:23 +0200http://www.vsarch.eu/project/26/Witbrant De twee appartementengebouwen maken deel uit van een transformatiezone in Pendrecht. Zij voegen zich tussen de koppels van gebouwen binnen het karakteristieke, orthogonale patroon van deze Tuinstad. Samen vormen zij een symmetrische, eigenzinnige figuur, waarvan de schil visueel doorloopt; een massa die als het ware uit elkaar getrokken is zodat er ruimte is ontstaan voor een binnengebied waar de balkons van de woningen zich in uitstrekken. De intimiteit en de weelderigheid van deze ruimte contrasteert met de neutrale, stedenbouwkundige orde. Het contrast wordt bepaald door de modificaties in de gevels: het subtiel wisselende ritme wordt aan de binnenzijde doorbroken door de asymmetrische posities van de balkons en de inritten naar de parkeergarages onder de gebouwen. De horizontaliteit van de gevels, opgebouwd uit gemetselde banden, betonnen gevelelementen en glazen puien, refereert aan de bestaande bebouwing maar plaatst ‘wonen in het groen’ in een nieuw toekomstperspectief. De naar buiten gevouwen borstweringen en balkons benadrukken de continu&#64805;it tussen de ruimten binnen en buiten. Ook het binnengebied, aan de straatzijde, en de gemeenschappelijke tuin rondom het gebouw zijn met elkaar verbonden via de hoge entreepartijen. De woningen zelf zijn afwisselend tweezijdig en eenzijdig geori&#48052;eerd doordat appartementen met een L-vormige plattegrond zich steeds rond kleinere appartementen vouwen.http://www.vsarch.eu/project/35/Dinteloordstraat72 appartementen en garageinfo@vsarch.euMon, 09 Apr 2007 14:22:40 +0200http://www.vsarch.eu/project/35/Dinteloordstraat Het woongebouw is een invulling binnen een bestaand bouwblok. De hoekpositie die het binnen dat blok inneemt, bepaalt de tweeledigheid van de compositie. De kop van het gebouw sluit zich in aan bij de panden op de kop van het blok aan de Tweede Sweelinckstraat, de lange gevel op de huizen in de Sint Willibrordusstraat. De hogere, formele kop is ontworpen als een sterk front op de hoek en heeft een statische raamindeling die de verticaliteit benadrukt. De langsgevel is aangepast aan de kleinere schaal van de zijstraat. Door de positie van de ramen per verdieping om en om te verschuiven richting de bouwmuren en deze muren als afgeschuinde witte vlakken vorm te geven, wordt de maat van de afzonderlijke panden in de straat zichtbaar. Zo ontstaat een dynamisch beeld. Ook in de typologie van de woningen is er een verschil tussen de twee bouwdelen. De benedenwoningen aan de Willibrordusstraat hebben hun voordeur aan de straat. De woningen daarboven, die ontsloten worden via een galerij aan de achterzijde, delen hun entree met de appartementen op de kop. De vorm van de ramen is afgeleid van ramen die in de buurt te vinden zijn. Echter, omdat de voorgevels op het zuidwesten liggen, zijn ze overal als Franse balkons uitgevoerd.http://www.vsarch.eu/project/36/Willibrordusstraat8 woningen en 10 appartementeninfo@vsarch.euThu, 20 Sep 2007 21:20:24 +0200http://www.vsarch.eu/project/36/Willibrordusstraat Het plan voor een gebied in de Kanaalzone in Apeldoorn betreft zowel het stedenbouwkundig ontwerp, de architectonische uitwerking van de verkaveling, als het landschapsontwerp. Door de schaal, vorm en richting van de verkaveling en de typologie en architectuur van de bebouwing, neemt het gebied een autonome positie in ten opzichte van de stedelijke ruimte daaromheen. Anderzijds is het daarmee verbonden; de open verkaveling met vrijstaande figuren in het groen is een voortzetting van de omringende parken en het robuuste landschap van De Grift aan de oostzijde, terwijl de introductie van twee volumes van vier lagen een relatie legt met de hoge gebouwen in de omgeving. Op elk schaalniveau van het project is dit verband, tussen de exclusiviteit van het geheel en de verscheidenheid daarbinnen, bepalend geweest. Het plan kent, noch in de wegenstructuur, noch in de bebouwing, een dominante. Het autoverkeer wordt via een beperkt aantal toegangen afgewikkeld over een neutraal netwerk van rechte wegen. Doordat alleen het langzaam verkeer doorgang vindt tot De Grift, ontstaat aansluitend daarop een autoluw gebied, waarin ruimte gemaakt is voor twee open speelplaatsen, die tevens de kruispunten vormen van de vrij vormgegeven wandelpaden. De in het platte vlak schijnbaar identieke straatprofielen krijgen hun differentiatie door de voortdurend wisselende opstelling van [...] <br />bebouwing, beplanting en bestrating. Het geschoren gras waarin paden zijn weggesneden en de bomenrijen op het gras en tussen de carports, vormen de verbinding tussen het grotere schaalniveau van het landschapspark met het niveau van de gebouwen. Tegelijkertijd bepalen ze de grens tussen openbaar, semi-openbaar en priv&#39783;ebied. De bebouwing bestaat uit een reeks figuren die zijn opgebouwd uit zes elementen: de ingesneden blokken die de basis vormen, verticale volumes, horizontale opbouwen, carports en open parkeerplaatsen op het eigen terrein (twee parkeerplaatsen per woning), groene hagen en ritmische reeksen van entreepartijen. De verschillende configuraties van deze onderdelen levert een variatie aan stedenbouwkundige ruimten waarbinnen de verticale volumes optreden als accenten die de figuren met elkaar verbinden en eveneens een overgangsschaal vormen tussen de lagere blokken en de twee hogere gebouwen. Door de lange, continue vlakken en lijnen en de eenheid in vorm, materiaal en kleurgebruik voor de gebouwen, de straten en het groen, is het plan niet te lezen als een reeks van afzonderlijke blokken; vanuit de beweging door het gebied, is het nadrukkelijk een opeenvolging van figuren die weliswaar elk hun eigen outfit dragen, maar slechts met elkaar de ervaring van een complete collectie mogelijk maken.http://www.vsarch.eu/project/41/Kanaalzone-StedenbouwStedenbouwkundig plan, 72 appartementen en 147 woningeninfo@vsarch.euMon, 09 Apr 2007 14:22:40 +0200http://www.vsarch.eu/project/41/Kanaalzone-Stedenbouw Het project voor Veld 17 is een transformatie van de structuur van Den Haag Zuidwest, dat is gebaseerd op een stedenbouwkundig plan van W.M. Dudok en dat is uitgewerkt door J.H. van den Broek. Het plan neemt de essentie over van deze naoorlogse stedenbouw met gebouwen in een onbegrensde ruimte zonder hi&#48289;rchie. De nieuwe bebouwing is gebaseerd op een grid van 30 x 30 meter. De randbebouwing is daarbinnen opnieuw geintroduceerd en ook de orthogonale ordening in het platte vlak, waarbij horizontale en verticale lijnen elkaar in evenwicht houden, is gehandhaafd. Het concept van de Tuinstad is in ere hersteld door het gebied geheel autovrij te maken, met half verdiepte garages onder de bebouwing aan de randen. De posities van de bestaande monumentale bomen, de schuine lijnen die het Veld begrenzen en de assen en zichtlijnen die het gebied doorsnijden manipuleren het grid en bepalen de gewenste differentitatie in de bouwvolumes en de openbare ruimte. De verhouding tussen bebouwd en onbebouwd terrein is gelijk aan de oude situatie, evenals de hoogte van de gebouwen. De totale hoeveelheid vloeroppervlak in het Veld is in eerste instantie gelijk gebleven, maar anders georganiseerd; doordat de woningen een groter vloeroppervlak beslaan dan voorheen, is de woningdichtheid teruggebracht van 90 naar 57 woningen per hectare. <br />Toch is de verhouding tussen vloer- en grondoppervlak toegenomen, door het parkeren in ondergrondse garages te plaatsen en op de hoek van het plangebied een toren met 93 woningen te introduceren. De toren is het enige verticale element in het project en vormt, als onderdeel van een reeks torens in de omgeving, een schakel tussen Veld 17 en de stad. In het middengebied zijn de bouwvolumes als herkenbare figuren gegroepeerd rond hoven die in sfeer contrasteren met de formele buitengevels. De hoven met de priv&#38964;uinen worden ontsloten vanuit begroeide poorten en paden met fruitbomen - onderdelen in een gradi&#47909; reeks buitenruimten die een overgang cre&#47474;t van de private, naar collectieve, naar openbare ruimte. Aan de buitenzijde van het hof markeren bloemtafels de grens tussen het domein van de woning en de straat. De ritmes van bloemtafels en verwante elementen - erkers, balkons, luifels - maken de afzonderlijke figuren herkenbaar. Hierdoor, en doordat de gebouwen rondom afwisselend vanaf de tuin- of vanaf de straatzijde worden ontsloten, ontstaat een grote verscheidenheid in stedenbouwkundige ruimten en woningtypen.http://www.vsarch.eu/project/32/Erasmuspark-StedenbouwStedenbouwkundig plan, 381 woningen en garagesinfo@vsarch.euThu, 20 Sep 2007 20:37:32 +0200http://www.vsarch.eu/project/32/Erasmuspark-Stedenbouw De toren is onderdeel van het project voor Veld 17, een transformatie van de structuur van Den Haag Zuidwest, dat is gebaseerd op een stedenbouwkundig plan van W.M. Dudok. Het gebouw voegt zich in een reeks van torens en legt op die manier een relatie tussen het Veld en de omringende stad. Door zijn vorm, gebaseerd op een vierkante plattegrond (30 x 30m), onderscheidt het zich echter van de bestaande hoogbouw. Binnen het veld neemt de toren, met het plein aan de voet, een autonome positie in op de hoek. Het contrast met de bakstenen laagbouw wordt versterkt door het materiaal- en kleurgebruik: zwarte bestrating voor het plein; wit gemoffeld staal en groen getint glas voor het gebouw. Het gevelbeeld is het resultaat van de differentiatie in de plattegronden. Door de woningen (acht per verdieping) na zes verdiepingen te spiegelen en te roteren, ontstaan per woningtype verschillende ori&euml;ntaties. Zodoende verspringen de woningscheidende wanden ten opzichte van elkaar in de gevel. Tezamen met de informele ordening van balkons bepalen zij de uitstraling van het gebouw: een figuur met vier gezichten. De horizontale, ritmische geleding van de stalen gevelplaten en de afwisselende, asymmetrische vormgeving van de balkons geven een extra verfijning aan het volume.http://www.vsarch.eu/project/42/Erasmuspark-Toren89 appartementen en garageinfo@vsarch.euFri, 12 Oct 2007 16:44:01 +0200http://www.vsarch.eu/project/42/Erasmuspark-Toren In het plan voor twee woongebouwen met commerci&euml;le functies en de herinrichting van het Confuciusplein, is het voor Amsterdam West karakteristieke groen opnieuw ge&iuml;ntroduceerd en zichtbaar gemaakt. De woningen en appartementen zijn georganiseerd rond een collectieve binnentuin en een daktuin die visueel verbonden zijn met de omgeving. Door de open ruimte tussen de bebouwing te omzomen met een vierkant van bomen, ontstaat een intieme, groen plein, van waaruit dubbele en enkele rijen bomen de route langs de gebouwen in drie richtingen begeleiden. De geleidelijke overgang naar het omringende gebied wordt verder ondersteund doordat de bouwhoogte afneemt, van vijf lagen aan het plein naar vier, drie en twee lagen in het achtergebied. Het plein vormt zich rond de woonblokken: eenvoudige, stevige volumes die als objecten in de open ruimte staan. De alzijdigheid van de figuren, maakt hun sterke aanwezigheid tot buiten het plein voelbaar. En hoewel ze een autonome positie innemen, vertonen ze gelijke karakteristieken, die ze met elkaar, en met de omgeving verbinden. De kenmerken van de bestaande bebouwing uit de jaren &rsquo;50 &ndash; de horizontale belijning van de gevels, het metselwerk &ndash; keren terug in een moderne vertaling. <br />De grote frames in de gevels markeren de individuele woningen binnen de volumes. De loggia’s die vanuit de frames naar buiten gevouwen zijn hebben een plastische werking en benadrukken de relatie tussen het interieur van de woning en het plein. De commerci&#47909; functies in de plint van de gebouwen ondersteunen deze interactie tussen gebouw en openbare ruimte.http://www.vsarch.eu/project/43/Confuciusplein101 woningen, bedrijfsruimtes en 18 H.V.O. units (Hulp voor Ontheemden)info@vsarch.euWed, 07 May 2008 14:22:40 +0200http://www.vsarch.eu/project/43/Confuciusplein Stadsvernieuwing heeft er toe geleid dat in de Amsterdamse Staatsliedenbuurt twee bebouwingstypen naast elkaar bestaan. Woningbouw uit eind 19e eeuw en de jaren tachtig en negentig van de 20e eeuw. Zij zijn verenigd in een ongewijzigde morfologie van gesloten bouwblokken aan smalle straten, gescheiden door verschil in ritme en detail in het gevelbeeld. In de Van Hogendorpstraat staan de twee bebouwingstypen tegenover elkaar. Het ontwerp probeert het contrast te vervagen en brengt het ritme en de verfijning in de ramen, plint en dakkapellen van de 19e eeuw samen met de grotere schaal van de hedendaagse architectuur. Het gebouw dat is uitgezet op een beuk van acht meter, wordt aan de straat ervaren als een wand opgedeeld in elementen van vier meter, een maat gebaseerd op een pand aan de overkant. Terwijl een serie geabstraheerde dakkapellen de gevel voorziet van een strenge kroon, heeft de plint, net als de 19e eeuwse bouw, een ongedwongen en tegendraads ritme. De benedenwoningen worden ontsloten vanaf de straat en hebben een groot woonkamerraam direct aan de stoep. De appartementen worden ontsloten vanaf een gallerij, maar wel eerst via een verbreding die als privaat ervaren wordt. Deze niche heeft een eigen kleur en dient als buitenruimte voor de woning.http://www.vsarch.eu/project/44/Van-Hogendorpstraat24 senioren appartementen, 3 bedrijfsruimten, parkeergarage met 27 plaatseninfo@vsarch.euMon, 09 Apr 2007 14:22:40 +0200http://www.vsarch.eu/project/44/Van-Hogendorpstraat http://www.vsarch.eu/project/45/NS-Goudastationhal 1085 m2 bvo, commerciele ruimten 2408 m2 bvo, bioscoop 3283 m2 bvo, hotel 4460 m2 bvo, fietsenstalling 6662 m2 bvoinfo@vsarch.euMon, 09 Apr 2007 14:22:40 +0200http://www.vsarch.eu/project/45/NS-Gouda